Hapon ng Sabbath, Hunyo 13
Memory Text:
“ Binigyan ako ng Panginoong Dios ng dila ng nangaturuan, upang aking maalaman kung paanong aaliwin ng mga salita siyang nanglulupaypay. Siya'y nagigising tuwing umaga, ginigising niya ang aking pakinig upang makinig na gaya ng mga natuturuan. ” KJV — Isaias 50:4
“Ang wastong paglinang at paggamit ng kapangyarihan ng pananalita ay may kaugnayan sa bawat sangay ng gawaing Cristiano. Ito ay mahalaga sa buhay-pamilya at sa lahat ng ating pakikitungo sa isa’t isa. Dapat nating sanayin ang ating sarili na magsalita sa kaaya-ayang tono, gumamit ng malinis at wastong pananalita, at magsabi ng mga salitang mabuti at magalang. Ang matatamis at mabubuting salita ay gaya ng hamog at banayad na ulan na nagbibigay-panibagong-lakas sa kaluluwa. Sinasabi ng Kasulatan tungkol kay Cristo na ang biyaya ay ibinuhos sa Kanyang mga labi upang Kanyang ‘maalaman kung paano magsalita ng salitang napapanahon sa nanghihina.’ Awit 45:2; Isaias 50:4. At iniuutos ng Panginoon, ‘Ang inyong pananalita nawa'y laging may biyaya’ (Colosas 4:6), ‘upang makapagbigay ito ng biyaya sa mga nakikinig.’ (Efeso 4:29).” COL 336.4
“Sa pagsisikap nating ituwid o baguhin ang iba, dapat tayong maging maingat sa ating mga salita. Ang mga ito ay maaaring maging samyo ng buhay na nagdadala sa buhay o samyo ng kamatayan na humahantong sa kamatayan. Sa pagbibigay ng pagsaway o payo, marami ang gumagamit ng matatalim at mabibigat na pananalita—mga salitang hindi angkop upang magpagaling ng sugatang kaluluwa. Dahil sa mga hindi pinag-isipang pananalitang ito, nasasaktan ang damdamin at kadalasan ay nauudyukan ang nagkamali na maghimagsik. Ang lahat ng nagnanais magtaguyod ng mga simulain ng katotohanan ay kailangang tumanggap ng makalangit na langis ng pag-ibig. Sa lahat ng pagkakataon, ang pagsaway ay dapat ibigay nang may pag-ibig. Sa gayon, ang ating mga salita ay makapagdudulot ng pagbabago at hindi ng pagkapoot o pagkayamot. Si Cristo, sa pamamagitan ng Kanyang Espiritu Santo, ang magbibigay ng lakas at kapangyarihan. Ito ang Kanyang gawain.” COL 337.1
“Walang kahit isang salitang dapat sambitin nang walang pag-iingat. Ang sumusunod kay Cristo ay hindi magpapalabas sa kanyang mga labi ng masamang pananalita, walang kabuluhang usapan, reklamong puno ng pagkainis, o maruming pahiwatig. Isinulat ng apostol Pablo sa ilalim ng kapangyarihan ng Espiritu Santo: ‘Anomang salitang mahalay ay huwag lumabas sa inyong bibig.’ Efeso 4:29. Ang mahalay na pananalita ay hindi lamang tumutukoy sa mga salitang mahalay o bastos. Ito ay sumasaklaw sa anumang pananalitang salungat sa mga banal na simulain at sa dalisay at walang dungis na relihiyon. Kabilang dito ang maruruming pahiwatig at mga lihim na pagpapahiwatig ng kasamaan. Kapag ang mga ito ay hindi agad nilabanan, maaari silang umakay sa mabibigat na kasalanan.” COL 337.2
Linggo Hunyo 14
Mula sa Kasaganaan ng Puso
Basahin ang Dakilang Komisyon sa Mateo 28:18–20. Isulat ang iba’t ibang punto ng mensahe ni Jesus kapag sinabi Niya ang “lahat” o “lagi” (na sa Griyego ay iisang salitang pas).
“ Ang ebanghelyo ay hindi dapat iharap bilang isang walang-buhay na teorya, kundi bilang isang buhay na kapangyarihang nagbabago ng buhay. Nais ng Diyos na ang mga tumatanggap ng Kanyang biyaya ay maging mga saksi ng kapangyarihan nito. Ang mga taong dati ay lubhang nakapagpasakit at nakapagkasala sa Kanya ay maluwag Niyang tinatanggap kapag sila ay nagsisisi. Kapag sila ay nagbalik-loob, ipinagkakaloob Niya sa kanila ang Kanyang Banal na Espiritu, inilalagay sila sa mga mataas na katungkulan ng pagtitiwala, at isinusugo sila sa gitna ng mga hindi tapat upang ipahayag ang Kanyang walang hanggang awa. Nais Niyang ang Kanyang mga lingkod ay magpatotoo na sa pamamagitan ng Kanyang biyaya, ang tao ay maaaring magkaroon ng karakter na katulad ni Cristo, at makapamuhay na may kagalakan at katiyakan sa Kanyang dakilang pag-ibig. Nais din Niyang ipahayag natin na hindi Siya nasisiyahan hangga’t hindi Niya ganap na naibabalik ang sangkatauhan at naipapanumbalik sa kanilang banal na karapatan bilang Kanyang mga anak na lalaki at babae.” DA 826.2
Basahin ang Gawa 1:8 at Gawa 4:13. Kumusta ang anyo ng pagpapatotoo sa unang iglesia? Anong epekto ang idinulot nina Pedro at Juan sa mga nakarinig sa kanilang patotoo?
Sa ilalim ng pagsasanay ni Cristo, natutuhan ng mga alagad na madama ang kanilang pangangailangan sa Espiritu Santo. Sa pamamagitan ng pagtuturo ng Espiritu, tinanggap nila ang huling paghahandang kailangan nila at humayo upang gampanan ang kanilang misyon sa buhay. Hindi na sila mangmang. Hindi na sila magkakahiwalay na mga indibiduwal o mga elementong hindi nagkakasundo at nagbabanggaan. Hindi na rin nakatuon ang kanilang pag-asa sa makamundong kadakilaan. Sila ay ‘nagkakaisa,’ may ‘isang puso at isang kaluluwa.’ Gawa 2:46; 4:32. Si Cristo ang pumuno sa kanilang mga isip, at ang pagsulong ng Kanyang kaharian ang kanilang layunin. Sa pag-iisip at karakter ay naging katulad sila ng kanilang Panginoon, kaya’t napansin ng mga tao at kinilala na sila ay ‘nakasama ni Jesus.’ Gawa 4:13.” AA 45.2
“Dinala ng Pentecostes sa kanila ang makalangit na kaliwanagan. Ang mga katotohanang hindi nila maunawaan habang kasama pa nila si Cristo ay malinaw na naipahayag sa kanila. Taglay ang pananampalataya at katiyakang hindi pa nila naranasan noon, tinanggap nila ang mga aral ng Banal na Kasulatan. Hindi na lamang ito isang bagay na kanilang pinaniniwalaan na si Cristo ang Anak ng Diyos. Alam nila ngayon na bagaman Siya ay nagkatawang-tao, Siya nga ang tunay na Mesiyas. At kanilang ibinahagi sa buong sanlibutan ang kanilang karanasan nang may pagtitiwala at katapangang naghatid ng paniniwala sa mga nakarinig na tunay ngang ang Diyos ay kasama nila.” AA 45.3
Lunes Hunyo 15
Hindi Pinipilit Ngunit May Kapangyarihan
Ang bawat kaluluwang tumatangging ibigay ang kanyang sarili sa Diyos ay nasa ilalim ng kapangyarihan ng ibang puwersa. Hindi siya tunay na malaya. Maaari siyang magsalita tungkol sa kalayaan, ngunit siya ay nasa pinakamabigat na pagkaalipin. Hindi niya nakikita ang kagandahan ng katotohanan sapagkat ang kanyang pag-iisip ay nasa ilalim ng kontrol ni Satanas. Habang inaakala niyang sinusunod niya ang sariling pagpapasya at paghatol, sa katotohanan ay sumusunod siya sa kalooban ng prinsipe ng kadiliman. Naparito si Cristo upang putulin ang mga tanikala ng pagkaalipin sa kasalanan na gumagapos sa kaluluwa. ‘Kung palayain nga kayo ng Anak, kayo'y magiging tunay na laya.’ ‘Sapagka't ang kautusan ng Espiritu ng buhay na kay Cristo Jesus ay pinalaya ako sa kautusan ng kasalanan at ng kamatayan.’ Roma 8:2.” DA 466.3
“Sa gawain ng pagtubos ay walang pamimilit. Walang panlabas na puwersang ginagamit. Sa ilalim ng impluwensiya ng Espiritu ng Diyos, ang tao ay malayang pinapahintulutang pumili kung sino ang kanyang paglilingkuran. Sa pagbabagong nagaganap kapag ang kaluluwa ay sumusuko kay Cristo, matatagpuan ang pinakamataas na uri ng kalayaan. Ang pag-aalis ng kasalanan ay isang kusang gawa ng mismong kaluluwa. Totoo na wala tayong kapangyarihang palayain ang ating sarili mula sa paghahari ni Satanas; subalit kapag ninanais nating makalaya sa kasalanan at sa ating matinding pangangailangan ay tumatawag tayo sa isang kapangyarihang higit at lampas sa ating sarili, ang mga kakayahan ng kaluluwa ay pinupuspos ng banal na lakas ng Espiritu Santo, at ang mga ito ay sumusunod sa pasiya ng kalooban upang maisagawa ang kalooban ng Diyos.” DA 466.4
“Ang tanging kalagayan kung saan maaaring maranasan ng tao ang tunay na kalayaan ay ang pagiging kaisa ni Cristo. ‘Ang katotohanan ang magpapalaya sa inyo,’ at si Cristo ang Katotohanan. Ang kasalanan ay nagtatagumpay lamang kapag pinahihina nito ang pag-iisip at winawasak ang kalayaan ng kaluluwa. Ang pagpapasakop sa Diyos ay pagbabalik ng tao sa kanyang tunay na sarili—sa kanyang tunay na kaluwalhatian at dangal bilang tao. Ang banal na kautusan na ating pinasasakupan ay ‘kautusan ng kalayaan.’ Santiago 2:12.” DA 466.5
Martes Hunyo 16
Mga Payo sa Pagbabahagi Kay Jesus
Basahin ang 1 Pedro 3:8–15. Ano ang sinasabi sa atin ng Salita ng Diyos sa mga talatang ito?
“ Katapustapusan, kayong lahat ay mangagkaisang akala, madamayin, mangagibigang tulad sa magkakapatid, mga mahabagin, mga mapagkumbabang pagiisip. ” 1 Pedro 3:8 . AG 234.1
“Si Cristo ay naparito upang ilapit ang kaligtasan sa abot ng lahat. Sa krus ng Kalbaryo ay binayaran Niya ang walang-hanggang halaga ng pagtubos para sa isang nawawalang sanlibutan. ... Ang Kanyang misyon ay para sa mga makasalanan—mga makasalanan sa lahat ng antas, wika, at bansa. ... Hindi Niya nilampasan maging ang mga pinakaligaw at pinakamasama; sa katunayan, ang Kanyang paggawa ay lalo nang nakatuon sa mga higit na nangangailangan ng kaligtasang Kanyang dala. Habang higit nilang kailangan ang pagbabago, lalo namang lumalalim ang Kanyang malasakit, lumalaki ang Kanyang pakikiramay, at tumitindi ang Kanyang pagsisikap para sa kanila. Ang Kanyang dakilang pusong puspos ng pag-ibig ay lubos na naaantig para sa mga taong ang kalagayan ay tila wala nang pag-asa at higit na nangangailangan ng Kanyang nagbabagong biyaya.” AG 234.2 “Dapat nating linangin ang espiritung ipinakita ni Cristo sa Kanyang paggawa upang iligtas ang mga naliligaw. Sila ay kasinghalaga sa Kanya gaya natin. Sila rin ay maaaring maging mga buhay na patotoo ng Kanyang biyaya at mga tagapagmana ng Kanyang kaharian. Subalit sila ay nalalantad sa mga patibong ng tusong kaaway, nakaharap sa panganib at karumihan, at kung wala ang nagliligtas na biyaya ni Cristo, tiyak ang kanilang kapahamakan. Kung titingnan natin ang bagay na ito sa tamang liwanag, gaano sana kabilis mag-aalab ang ating sigasig at gaano karami ang ating taimtim at mapagsakripisyong pagsisikap upang maabot at malapitan ang mga nangangailangan ng ating tulong, mga panalangin, pakikiramay, at pag-ibig!” 5T 605.2
“Tanging yaong mga tapat sa kanilang Panginoon sa paghahanap at pagliligtas sa mga nawawala ang tunay na nabubuhay para kay Cristo at nagbibigay karangalan sa Kanyang pangalan. Ang tunay na kabanalan ay tiyak na mahahayag sa malalim na pananabik at taimtim na paggawa na katulad ng ipinakita ng ipinakong Tagapagligtas upang iligtas ang mga taong Kanyang tinubos sa kamatayan. Kung ang ating mga puso ay pinalalambot at pinapasakop ng biyaya ni Cristo, at nag-aalab sa pagkilala sa kabutihan at pag-ibig ng Diyos, likas na dadaloy mula sa atin ang pag-ibig, pakikiramay, at malasakit sa iba. Ang katotohanang isinasabuhay ay magkakaroon ng kapangyarihang kumilos, gaya ng lebadurang nakatago sa masa, sa lahat ng taong nakakasalamuha nito.” 5T 606.2
“Lumapit kayo sa dakilang Puso ng mahabaging pag-ibig, at hayaang ang agos ng banal na habag na iyon ay dumaloy sa inyong puso at mula sa inyo ay umabot sa puso ng iba. Hayaang ang kalambutan, habag, at awa na ipinakita ni Jesus sa Kanyang mahalagang buhay ay maging huwaran natin sa pakikitungo sa ating kapwa, lalo na sa ating mga kapatid kay Cristo. Marami ang nanghina at nawalan ng loob sa matinding pakikipaglaban sa buhay, samantalang ang isang mabuti na salita ng pagpapalakas at pagpapasigla ay maaaring nagbigay sa kanila ng lakas upang magtagumpay. Huwag na huwag kayong maging manhid, malamig, walang pakikiramay, o mapanghusga. Huwag na huwag ninyong sayangin ang pagkakataong magsalita ng mga salitang nagbibigay-lakas at pag-asa. Hindi natin masasabi kung gaano kalawak ang maaaring maabot ng ating magiliw na mga salita ng kabaitan at ng ating mga pagsisikap na tulad ng kay Cristo upang pagaanin ang pasanin ng iba. Ang mga nagkamali ay walang ibang paraan upang maibalik kundi sa pamamagitan ng espiritu ng kaamuan, kahinahunan, at mapagmalasakit na pag-ibig.” 5T 612.3
Miyerkules Hunyo 17
Isang Naliligaw na Anak
Ang Efraim na piniling bansa ng Diyos, ay lumayo sa Panginoon. Ano ang sinasabi ng Oseas 4:17 at Oseas 7 tungkol sa mga kasalanan ni Efraim?
Sa pamamagitan ni Amos ay ipinadala ng Panginoon ang mensaheng ito sa Israel: Hanapin ninyo ako, at kayo'y mangabubuhay; Nguni't huwag ninyong hanapin ang Beth-el, ni magsipasok man sa Gilgal, at huwag kayong magsidaan sa Beer-seba: sapagka't walang pagsala ang Gilgal ay papasok sa pagkabihag, at ang Beth-el ay mauuwi sa wala. Inyong hanapin ang Panginoon, at kayo'y mangabubuhay; baka siya'y sumigalbong parang apoy sa sangbahayan ni Jose, at supukin yaon, at sa Beth-el ay walang makapapatay niyaon: Kayong nagpapaging ajenjo sa kahatulan, at nagwawaksi ng katuwiran sa lupa. Inyong hanapin ang lumikha ng mga Pleyades at ng Orion, at ang lilim ng kamatayan ay pinapaging umaga, pinapagdilim ang araw sa pamamagitan ng gabi; yaong tumatawag sa tubig sa dagat, at nagbubugso ng mga yaon sa ibabaw ng lupa (Panginoon ang siya niyang pangalan).” Amos 5:4-8. RH Pebrero 5, 1914, par. 10
“Magsihanap kayo ng kabutihan, at huwag kasamaan, upang kayo'y mangabuhay; at sa gayo'y ang Panginoon, ang Dios ng mga hukbo, ay sasa inyo, gaya ng inyong sinasabi. Inyong kapootan ang masama, at ibigin ang mabuti, at kayo'y mangagtatatag ng kahatulan sa pintuang-bayan: marahil ang Panginoon, ang Dios ng mga hukbo ay magiging mapagbiyaya sa nalabi sa Jose.” Amos 5:14, 15. RH Pebrero 5, 1914, par. 11
Ngunit higit na nakararami sa mga nakarinig ng mga paanyayang ito ang tumangging makinabang mula sa mga ito. Lubhang salungat sa masasamang hangarin ng mga hindi nagsisisi ang mga salita ng isa sa mga mensahero ng Diyos, kaya't ang saserdoteng sumasamba sa diyus-diyosan sa Bethel ay nagsugo ng mensahe sa pinuno ng Israel, na nagsasabing: Si Amos ay nagbanta laban sa iyo sa gitna ng sangbahayan ni Israel: hindi mababata ng lupain ang lahat niyang mga salita.” Amos 7:10. At sa pamamagitan ni Oseas ay ipinahayag ng Panginoon: “Nang aking pagagalingin ang Israel, ang kasamaan nga ng Ephraim ay lumitaw, at ang kasamaan ng Samaria.” Oseas 7:1.“At ang kapalaluan ng Israel ay nagpapatotoo sa kaniyang mukha: gayon ma'y hindi sila nanumbalik sa Panginoon nilang Dios, ni hinanap man siya nila, dahil sa lahat na ito.” Talata 10. RH Pebrero 5, 1914, par. 12
Sa sali't saling lahi ay nagtiis ang Panginoon sa Kanyang masuwaying mga anak hanggang sa wala na Siyang magawa para sa kanila.“Oh Ephraim, ano ang gagawin ko sa iyo? Oh Juda, ano ang gagawin ko sa iyo? sapagka't ang inyong kabutihan ay parang ulap sa umaga, at parang hamog na lumalabas na maaga.” Oseas 6:4. RH Pebrero 5, 1914, par. 13
Ang mga kasamaang lumaganap sa buong lupain at lumubog sa lahat ng antas ng lipunan ay naging wala nang lunas. Dahil dito ay ipinahayag laban sa Israel ang nakapanghihilakbot na hatol: “Ang Ephraim ay nalalakip sa mga diosdiosan; pabayaan siya.” Oseas 4:17. “Ang mga kaarawan ng pagdalaw ay dumating, ang mga kaarawan ng kagantihan ay dumating; malalaman ng Israel.” Oseas 9:7. “Kaya't sila'y magiging parang ulap sa umaga, at parang hamog na nawawalang maaga, na gaya ng dayami na tinatangay ng ipoipo mula sa giikan, at parang usok na lumalabas sa Chimenea.” Oseas 13:3. RH Pebrero 5, 1914, par. 14
Sa halip na patuloy na tumangis dahil sa kanyang anak na naligaw, inutusang umasa si Raquel. Ano pa ang sinasabi ng kabanatang ito? Basahin ang Jeremias 31:18, 19.
Gaano kalaki ang pagkakaiba ni Ephraim sa panahon ng kanyang pagliligtas kumpara noong siya ay bihagin! Noon ay para siyang isang mailap at hindi mapigil na guyang toro; ngunit ngayon ay maamo at nagpapasakop na siya.
“Kinailangan ng iglesia ang mahigpit na pagsaway at pagtutuwid. Ngunit ang pagsaway na ipinadadala ng Diyos ay laging sinasalita sa mapagmahal na paraan, kalakip ang pangako ng kapayapaan para sa bawat nagsisising mananampalataya.
‘kung ang sinoman ay duminig ng aking tinig at magbukas ng pinto, ako'y papasok sa kaniya, at hahapong kasalo niya, at siya'y kasalo ko.’ Apocalipsis 3:20. Ang mga mananampalataya ay pinayuhan: Magpuyat ka, at pagtibayin mo ang mga bagay na natitira, na malapit ng mamatay.’‘Ako'y dumarating na madali: panghawakan mong matibay ang nasa iyo, upang huwag kunin ng sinoman ang iyong putong.’ Apocalipsis 3:2, 11.” TT 307.3
Huwebes Hunyo 18
Ibalik Sila
Ibinabahagi ng Zacarias 10 ang magagandang mensahe tungkol sa muling pagbalik ng bayan ng Diyos sa Kanya. Basahin nang dahan-dahan ang kabanatang ito at pansinin ang mga pangunahing mensahe.
Zacarias 10:6 – “At aking palalakasin ang sangbahayan ni Juda, at aking ililigtas ang sangbahayan ni Jose, at aking ibabalik sila uli; sapagka't ako'y naawa sa kanila; at sila'y magiging parang hindi ko itinakuwil: sapagka't ako ang Panginoon nilang Dios, at aking didinggin sila.”
Ang mga pahayag na “Aking palalakasin” sa halip na “ililigtas” ang sambahayan ni Juda, at “Aking ililigtas” sa halip na palalakasin ang sambahayan ni Jose, ay nagpapahiwatig na ang sambahayan ni Juda ay nailigtas na bago ang sambahayan ni Jose, at upang mailigtas ang sambahayan ni Jose, pinalalakas muna ng Diyos ang sambahayan ni Juda. Ang mga pangalawang bunga ang siyang ililigtas, samantalang ang mga unang bunga ay inihahanda para sa paglilingkod. Pareho silang titipunin sa iisang lugar—ang “kamalig,” na siyang Kaharian. Ibinibigay ng Panginoon ang biyayang ito sa kanilang dalawa dahil Siya ay mahabagin sa kanila, at ituturing Niya silang parang hindi sila kailanman naging dahilan upang Kanya silang itakwil.
Zacarias 10:7 —“At ang mga sa Ephraim ay magiging parang makapangyarihang lalake, at ang kanilang puso ay mangagagalak na gaya ng sa alak; oo, ito'y makikita ng kanilang mga anak, at mangagagalak: ang kanilang puso ay masasayahan sa Panginoon.”
Magagalak ang mga ama, at makikita ito ng kanilang mga anak. Sa gayon ay matutupad ang sinabi: “At kaniyang papagbabaliking-loob ang puso ng mga ama sa mga anak, at ang puso ng mga anak sa kanilang mga magulang.” (Malakias 4:6).
Zacarias 10:10 —“Aking dadalhin uli sila mula sa lupain ng Egipto, at pipisanin sila mula sa Asiria; at aking dadalhin sila sa lupain ng Galaad at Libano; at walang dakong masusumpungan para sa kanila.”
Ang mga hinirang ay titipunin mula sa lahat ng dako at kakalat hanggang sa mga lupain ng Gilead at Lebanon. Gayunman, kahit ganoon, ang lugar ay magiging kulang pa rin para sa kanila dahil sa kanilang dami.
Zacarias 10:11–12 —“At siya'y magdadaan ng dagat ng kadalamhatian, at hahawiin ang mga alon sa dagat, at ang lahat ng kalaliman sa Nilo ay matutuyo; at ang kapalaluan ng Asiria ay mababagsak, at ang cetro ng Egipto ay mawawala. At aking palalakasin sila sa Panginoon; at sila'y magsisilakad na paitaas at paibaba sa kaniyang pangalan, sabi ng Panginoon.”
Ibig sabihin, ang pagtitipon ng bayan ng Diyos ay magiging ganap at walang hadlang. Lahat ng sagabal ay aalisin. Ang paghahari ng kasalanan ay wawakasan. Ang mga bansang umalipin sa bayan ng Diyos ay ibabagsak, at ang kanilang kapangyarihan ay mawawala.
Kaya nga, ang pangako ng Panginoon ay: “Palalakasin Ko sila sa Panginoon; at sila’y lalakad nang may katiyakan, kagalakan, at walang takot sa Kanyang pangalan.”
Biyernes Hunyo 19
Karagdagang Kaisipan
Ang gawaing sinimulan ng Diyos sa puso ng tao sa pamamagitan ng banal na liwanag at kaalaman ay kailangang patuloy na sumulong. Bawat isa ay dapat makilala ang kanyang sariling pangangailangan. Ang puso ay kailangang linisin sa lahat ng karumihan at linisin upang mapanahanan ng Espiritu. Sa pamamagitan ng pag-amin at pagtalikod sa kasalanan, sa pamamagitan ng taimtim na panalangin at ganap na pag-aalay ng sarili sa Diyos, ang mga unang alagad ay naghanda para sa pagbuhos ng Espiritu Santo noong araw ng Pentecostes. Ang gayunding gawain, ngunit sa mas higit pang antas, ay kailangang isagawa ngayon. Noon, ang tao ay kailangan lamang humingi ng pagpapala at maghintay sa Panginoon upang Kanyang ganapin ang gawain sa kanya. Ang Diyos ang nagsimula ng gawain, at Siya rin ang magtatapos nito, na gagawing ganap ang tao kay Jesucristo. Ngunit hindi dapat pabayaan ang biyayang kinakatawan ng “unang ulan.”
Tanging yaong mga namumuhay ayon sa liwanag na kanilang tinanggap ang makatatanggap ng mas higit na liwanag. Maliban kung tayo ay araw-araw na sumusulong sa pagsasabuhay ng mga aktibong Kristiyanong birtud, hindi natin makikilala ang mga pagpapakita ng Espiritu Santo sa “huling ulan.” Maaaring ito ay bumabagsak sa mga pusong nasa ating paligid, ngunit hindi natin ito mauunawaan o matatanggap. — Testimonies to Ministers, p. 507