AdvancedSabbathSchool-2026q3-04-KasalanansaIglesya

Hapon ng Sabbath, Hulyo 18

Talatang Sauluhin:

“ O hindi ba ninyo nalalaman na ang inyong katawan ay templo ng Espiritu Santo na nasa inyo, na tinanggap ninyo mula sa Diyos, at kayo ay hindi sa inyong sarili? Sapagkat kayo'y binili sa isang halaga, kaya’t luwalhatiin ninyo ng inyong katawan ang Diyos.” — 1 Corinto 6:19, 20

“Kapag ang isang lalaki o babae ay tunay na nagbalik-loob sa Diyos, buong-ingat nilang susundin ang mga batas ng buhay na itinakda ng Diyos sa kanilang pagkatao. Sa paggawa nito, sinisikap nilang maiwasan ang panghihina ng katawan, pag-iisip, at moralidad. Ang pagsunod sa mga batas na ito ay hindi dapat ituring na isang bagay na maaaring ipagwalang-bahala, kundi isang personal na pananagutan. Sapagkat tayo rin ang magdurusa sa bunga ng paglabag sa mga batas na ito, at tayo rin ang mananagot sa Diyos sa ating mga ugali at paraan ng pamumuhay. Kaya ang dapat nating itanong ay hindi, ‘Ano ang sasabihin ng sanlibutan?’ kundi, ‘Bilang isang nag-aangking Kristiyano, paano ko pangangalagaan ang templong ipinagkatiwala sa akin ng Diyos? Pagsisikapan ko bang matamo ang pinakamataas na kabutihang pisikal at espirituwal sa pamamagitan ng pag-iingat sa aking katawan bilang templong pinananahanan ng Espiritu Santo, o isasakripisyo ko ba ang aking sarili upang sumunod sa mga kaisipan, pamantayan, at pamumuhay ng sanlibutan?6T 369.3

**“Ang pagbibigay-laya sa mabababang pita at masasamang hilig ay nagiging dahilan upang marami ang magsasara ng kanilang mga mata sa liwanag, sapagkat natatakot silang makita ang mga kasalanang ayaw nilang talikuran. Ang bawat isa ay maaaring makakita ng katotohanan kung nanaisin niya. Ngunit kung pipiliin nila ang kadiliman kaysa liwanag, hindi mababawasan ang kanilang pananagutan sa kasalanan. Bakit hindi pag-aralan ng mga lalaki at babae ang mga bagay na ito upang magkaroon sila ng wastong kaalaman, gayong napakalaki ng epekto nito sa kanilang kalusugan, pag-iisip, at moral na lakas? Ipinagkatiwala ng Diyos sa inyo ang inyong katawan upang ito ay alagaan at panatilihin sa pinakamabuting kalagayan para sa Kanyang paglilingkod at kaluwalhatian. Ang inyong katawan ay hindi ninyo pag-aari. ‘O hindi baga ninyo nalalaman na ang inyong katawan ay templo ng Espiritu Santo na nasa inyo, na tinanggap ninyo sa Dios? at hindi kayo sa inyong sarili;

Sapagka't kayo'y binili sa halaga: luwalhatiin nga ninyo ng inyong katawan ang Dios. (1 Corinto 6:19–20). ‘Hindi baga ninyo nalalaman na kayo'y templo ng Dios, at ang Espiritu ng Dios ay nananahan sa inyo? Kung gibain ng sinoman ang templo ng Dios, siya'y igigiba ng Dios; sapagka't ang templo ng Dios ay banal, na ang templong ito ay kayo.’ (1 Corinto 3:16–17).”** 2T 352.2

Linggo, Hulyo 19

Hindi Pagkakatugma ng Pananampalataya at Pamumuhay

Basahin ang 1 Corinto 5:1–13. Anong iskandalosong sitwasyon ang inilarawan ni Pablo sa talatang ito, at bakit ito nakababahala?

Ang mga kasamaang ito ay tunay na umiiral noon, at hindi ito maaaring ipagwalang-bahala. Kaya't may tungkuling ginampanan si Pablo upang labanan at ituwid ang mga ito. Sinabi niya, ‘Ipalagay nga kami ng sinoman na mga ministro ni Cristo, at mga katiwala ng mga hiwaga ng Dios. Bukod dito'y kinakailangan sa mga katiwala, na ang bawa't isa ay maging tapat.’ (1 Corinto 4:1–2). Muli niyang sinabi, ‘Sa kasalukuya'y nababalita na sa inyo'y may pakikiapid... Sapagka't ako sa katotohanan, bagama't wala sa harapan ninyo sa katawan nguni't ako'y nasa harapan ninyo sa espiritu, akin ngang hinatulan na ang gumawa ng bagay na ito, na tulad sa ako'y nahaharap.’ (1 Corinto 5:1–3).” 5LtMs, Lt 17, 1887, par. 10

“Alam natin na lubos na nababatid ni Pablo ang kalagayan ng mga iglesia. Binigyan siya ng Diyos ng liwanag at kaalaman tungkol sa kaayusang dapat panatilihin sa loob ng iglesia, gayundin tungkol sa mga kasamaang lilitaw na kinakailangang ituwid at mahigpit na disiplinahin ayon sa bigat ng mga ito. Inihayag ng Panginoon kay Pablo ang kadalisayan, pagtatalaga, at kabanalang dapat manaig sa iglesia. Kaya't anumang bagay na sumasalungat sa mga pamantayang ito ay alam niyang kailangang sawayin, alinsunod sa liwanag na ipinagkaloob sa kanya ng Diyos.” 5LtMs, Lt 17, 1887, par. 11

**“Ang dakilang paksang dapat laging iharap sa mga tao ay ang paninirahan ng Diyos sa tao at ang Kanyang pakikipagtulungan sa kanya. Ito ang ipinahayag ni Cristo nang Kanyang sabihin, ‘Kayo nga'y mangagpakasakdal, na gaya ng inyong Ama sa kalangitan na sakdal.’ Datapuwa't sinasabi ko sa inyo, Ibigin ninyo ang inyong mga kaaway, at idalangin ninyo ang sa inyo'y nagsisiusig;45 Upang kayo'y maging mga anak ng inyong Ama na nasa langit: sapagka't pinasisikat niya ang kaniyang araw sa masasama at sa mabubuti, at nagpapaulan sa mga ganap at sa mga hindi ganap. Mateo 5:44-48 ‘Kayo nga'y magsitulad sa Dios, na gaya ng mga anak na minamahal; At magsilakad kayo sa pagibig, gaya rin naman ng pagibig ni Cristo sa inyo, at ibinigay dahil sa atin ang kaniyang sarili, na hain at handog sa Dios upang maging samyo ng masarap na amoy. Nguni't ang pakikiapid, at ang lahat ng karumihan, o kasakiman, ay huwag man lamang masambit sa inyo, gaya ng nararapat sa mga banal; O ang karumihan man, o mga mangmang na pananalita, o ang mga pagbibiro, na di nangararapat: kundi kayo'y magpasalamat.” Efeso 5:1-4 1888 1699.1

“Pag-aralang mabuti ng lahat ng nag-aangking naniniwala sa katotohanan sa panahong ito ang buong kabanatang ito. Buksan ninyo ang inyong puso sa biyaya ni Cristo. Bagama't dapat nating ikalungkot ang malulungkot na pagkakamali at kasalanan, tanggapin din natin ang mahahalagang aral at tagubiling ibinigay sa atin ng Panginoong Jesus. Hinihingi ng Diyos na ang bawat puso ay mapuspos ng dalisay, malinis, pinaging-banal, at tulad kay Cristong pag-ibig.” 1888 1700.1

Lunes, Hulyo 20

Pagharap sa Mga Iskandalo

Basahin muli ang 1 Corinto 5:1–13. Paano sila inutusan ni Pablo na harapin ang sitwasyong ito?

“Ang mga kaanib ng iglesya sa Corinto ay napapalibutan ng idolatriya at ng mga makalamang kalayawang lubhang kaakit-akit. Habang kasama pa nila si apostol Pablo, kakaunti lamang ang naging impluwensiya ng mga ito sa kanila. Ang matatag na pananampalataya ni Pablo, ang kanyang taimtim na mga panalangin, ang kanyang masisigasig na pagtuturo, at higit sa lahat, ang kanyang maka-Diyos na pamumuhay, ay tumulong sa kanila na tanggihan ang sarili alang-alang kay Cristo sa halip na magpakasaya sa mga kaluguran ng kasalanan.” AA 299.2

“Ngunit matapos umalis si Pablo, nagbago ang kalagayan ng iglesya. Ang mga binhing inihasik ng kaaway ay nagsimulang sumibol sa gitna ng trigo, at di nagtagal ay nagbunga ng masasamang bunga. Ito ay naging panahon ng matinding pagsubok para sa iglesya sa Corinto. Wala na si Pablo upang pasiglahin ang kanilang sigasig at tulungan silang mamuhay nang naaayon sa kalooban ng Diyos. Unti-unti, marami sa kanila ang naging pabaya at nawalan ng malasakit. Hinayaan nilang ang kanilang likas na mga pagnanasa at hilig ang mamahala sa kanilang buhay. Ang taong madalas na naghikayat sa kanila na mamuhay nang may kadalisayan at katuwiran ay wala na sa kanilang piling. Dahil dito, hindi kakaunti sa mga dating tumalikod sa kanilang masasamang gawain nang sila'y magbalik-loob ang muling bumalik sa nakahahalay at nakasisirang mga kasalanan ng paganismo.” AA 299.3

“Nauna nang sumulat si Pablo sa iglesya at pinaalalahanan silang huwag makisama sa mga kaanib na nagpapatuloy sa mahalay at makasalanang pamumuhay. Ngunit marami sa mga mananampalataya ang binaluktot ang kahulugan ng kanyang mga salita. Nakipagtalo sila tungkol sa kanyang isinulat, binigyan ito ng maling pakahulugan, at ginamit iyon bilang dahilan upang hindi sundin ang kanyang tagubilin.” AA 300.1

“Isa sa pinakamabibigat na suliraning lumitaw sa mga mananampalataya sa Corinto ay ang muling pagbabalik ng ilan sa maraming nakahahalay at nakasisirang kaugalian ng mga pagano. May isang dating nagbalik-loob na nahulog nang lubusan sa kasalanan. Ang kanyang imoral na pamumuhay ay umabot sa puntong nilabag maging ang mababang pamantayan ng moralidad na kinikilala ng mga Hentil. Kaya't mariing hinimok ni Pablo ang iglesya na alisin sa kanilang kalagitnaan ‘ang taong iyon na gumagawa ng kasamaan.’ Ipinaalala niya sa kanila, ‘Hindi baga ninyo nalalaman na ang kaunting lebadura ay nagpapakumbo sa buong limpak? Alisin ninyo ang lumang lebadura, upang kayo'y maging bagong limpak, na tulad sa kayo'y walang lebadura.” AA 303.2

Martes, Hulyo 21

Pag-iingat sa Pagkakakilanlan ng Iglesya

Basahin ang 1 Corinto 5:3, 12, 13 at 1 Corinto 6:1–13. Ano ang nais ituro ni Pablo sa mga taga-Corinto at sa atin?

“Patuloy na sinisikap ni Satanas na maghasik ng kawalan ng tiwala, pagkakahiwalay, at masamang damdamin sa gitna ng bayan ng Diyos. Madalas tayong natutuksong isipin na nilalabag ang ating mga karapatan, kahit wala namang tunay na dahilan upang madama natin iyon. Ang mga taong mas mahal ang kanilang sarili kaysa kay Cristo at sa Kanyang gawain ay uunahin ang kanilang sariling kapakanan at gagamit ng halos anumang paraan upang mapangalagaan at maipagtanggol ang kanilang mga interes. Maging ang ilan na tila mga tapat na Kristiyano ay nahahadlangan ng pagmamataas at labis na pagpapahalaga sa sarili. Sa halip na kausapin nang sarilinan ang taong inaakala nilang nagkamali, sa espiritu ni Cristo, at sama-samang manalangin para sa isa't isa, pinipili nilang huwag gawin ito. Kapag iniisip nilang sila'y nagawan ng mali ng kanilang kapatid, ang iba ay umaabot pa sa paghahabla sa hukuman sa halip na sundin ang itinuro ng Tagapagligtas.” AA 305.1

“Hindi nararapat na dalhin ng mga Kristiyano sa mga hukuman ng pamahalaan ang mga alitang namamagitan sa mga kaanib ng iglesya. Ang gayong mga suliranin ay dapat lutasin sa kanilang sariling hanay, o sa pamamagitan ng iglesya, ayon sa mga tagubilin ni Cristo. Kahit pa tunay na nagawan ng kawalang-katarungan ang isang mananampalataya, ang tunay na tagasunod ng maamo at mapagpakumbabang si Jesus ay handang magtiis na ‘malinlang’ o ‘madaya’ kaysa ilantad sa harap ng sanlibutan ang mga kasalanan ng kanyang mga kapatid sa iglesya.” AA 305.2

“Ang paghahabla ng magkakapatid sa pananampalataya laban sa isa't isa ay nagdadala ng kahihiyan sa gawain ng katotohanan. Ang mga Kristiyanong nagsasakdal sa isa't isa sa hukuman ay inilalantad ang iglesya sa panunuya ng mga kaaway at nagbibigay ng pagkakataon sa mga kapangyarihan ng kadiliman na magtagumpay. Para nilang muling sinasaktan si Cristo at inilalagay Siya sa hayagang kahihiyan. Sa hindi nila pagkilala sa kapamahalaan ng iglesya, ipinakikita nilang hinahamak nila ang Diyos na Siyang nagkaloob ng awtoridad na iyon sa iglesya.” AA 306.1

“Sa liham na ito sa mga taga-Corinto, sinikap ni Pablo na ipakita sa kanila ang kapangyarihan ni Cristo na makapag-iingat sa kanila laban sa kasamaan. Alam niyang kung susundin lamang nila ang mga kondisyong itinakda ng Diyos, sila'y magiging malalakas sa pamamagitan ng kapangyarihan ng Makapangyarihan. Upang matulungan silang makalaya mula sa pagkaalipin ng kasalanan at lumago sa kabanalan sa pagkatakot sa Panginoon, ipinaalala ni Pablo sa kanila ang karapatan ng Isa na pinag-alayan nila ng kanilang buhay nang sila'y magbalik-loob. Sinabi niya, ‘Kayo ay kay Cristo.’ At muli niyang ipinahayag, ‘Hindi kayo sa inyong sarili... Sapagkat kayo'y binili sa isang halaga; kaya't luwalhatiin ninyo ang Diyos sa inyong katawan at sa inyong espiritu, na pawang sa Diyos.’” AA 306.2

Miyerkules, Hulyo 22

Panlaban sa Seksuwal na Imoralidad

Basahin ang 1 Tesalonica 4:1–8. Ano ang sinasabi ng talatang ito tungkol sa ugnayan ng pagpapakabanal at pag-iwas sa Seksuwal na imoralidad?

“Dahil sa matinding malasakit ni apostol Pablo na ang mga mananampalataya sa Tesalonica ay mamuhay nang may banal na pagkatakot sa Diyos, taimtim niya silang hinimok na ipakita ang tunay na kabanalan sa kanilang pang-araw-araw na pamumuhay. Isinulat niya, ‘Katapustapusan nga, mga kapatid, kayo'y aming pinamamanhikan at inaaralan sa Panginoong Jesus, na, ayon sa tinanggap ninyo sa amin, na kung paanong kayo'y dapat magsilakad at mangagbigay lugod sa Dios, na gaya ng inyong paglakad, upang kayo'y magsipanagana ng higit at higit. Sapagka't talastas ninyo kung anong mga tagubilin ang ibinigay namin sa inyo sa pamamagitan ng Panginoong Jesus. Sapagka't ito ang kalooban ng Dios, sa makatuwid baga'y ang inyong pagpapakabanal, na kayo'y magsiilag sa pakikiapid. At muli niyang sinabi, Sapagka't tayo'y tinawag ng Dios hindi sa ikarurumi, kundi sa pagpapakabanal.” 1 Tesalonica 4:1-3, 7 AA 262.1

“Nadama ni Pablo na may malaking pananagutan siya sa espirituwal na kalagayan ng mga nagbalik-loob sa pamamagitan ng kanyang ministeryo. Ang pinakamalalim niyang hangarin ay ang patuloy silang lumago sa pagkakilala sa iisang tunay na Diyos at kay Jesu-Cristo na Kanyang isinugo. Madalas, sa kanyang paglilingkod, nakikipagtipon siya sa maliliit na pangkat ng mga lalaki at babae na umiibig kay Jesus. Lumuluhod silang magkakasama sa panalangin at nagsusumamo sa Diyos na turuan sila kung paano mapananatili ang isang buhay at matatag na kaugnayan sa Kanya. Madalas din niya silang pinapayuhan kung paano nila pinakamabisang maibabahagi sa iba ang liwanag ng katotohanan ng ebanghelyo. At kapag siya'y napalayo na sa mga taong kanyang pinagsikapang akayin kay Cristo, patuloy niya silang ipinapanalangin sa Diyos, na ingatan sila sa kasamaan at gawin silang masigasig, aktibo, at tapat na mga misyonero.” AA 262.2

**“Ang pusong hindi pa napapaging-banal ay lubhang makasalanan. Ang patuloy na pagpapakasasa sa kasalanan ay nagpapadilim sa espirituwal na paningin at nagpapamanhid sa kakayahan ng kaluluwang makilala ang katotohanan. Ang pagkakasala, katiwalian, at kahihiyang bunga ng mahalay at imoral na pamumuhay ay dumudungis sa buong pagkatao at nagdudulot ng kapintasan sa mahalagang gawain ng katotohanan. Ang kalungkutan at pagkasira na dulot ng ganitong pamumuhay ay may malapit na kaugnayan sa kamatayan at kapahamakan, at hindi lubos na masusukat. Ang sanlibutan ay nadungisan dahil sa kasamaan ng mga naninirahan dito. Ang paglabag sa mga kautusan ng Diyos ang sumisira sa larawan ng Diyos sa tao. Sinisira nito ang ating buong likas na pagkatao at pinapahina at pinabababa ang bawat kakayahan ng ating isip, katawan, at kaluluwa. Halos mapuno na ng sanlibutan ang takalang sukat ng kanilang kasamaan; ngunit ang pinakamabigat na hatol ng Diyos ay darating sa mga gumagawa ng kasamaan habang nagkukunwaring maka-Diyos at banal.”** 3LtMs, Ms 9, 1880, par. 36

**“Hindi kailanman itinakwil ng Manunubos ng sanlibutan ang sinumang tunay na nagsisisi, gaano man kalaki ang kanyang kasalanan. Ngunit nagbitiw Siya ng matitinding paghatol laban sa mga Pariseo at mga mapagkunwari na ang kanilang mga gawa ay tulad ng mga tinik at dawag na walang mabuting bunga. Mas may pag-asa pa ang hayagang makasalanan kaysa sa mga mapagkunwari. Ang sumpa ng Diyos ay nasa nagkukunwaring matuwid, gaya ng ipinakita sa puno ng igos na walang bunga. Nakikita ng Tagapagligtas ang templo ng kaluluwa—na binili Niya sa halaga ng Kanyang sariling dugo—na winasak, nilapastangan, at dinungisan ng mga gawa ng kasalanan at kadiliman. Ang mga silid na dapat sana'y tirahan ng Diyos ay ginawa nang pugad ng mga magnanakaw. Ang kaluluwang paulit-ulit na iniyakan, pinakiusapan, at matiyagang pinagtiisan ay sa huli ay nahahatulan at natutuyo sa espirituwal, bilang isang babalang patotoo ng matuwid na paghihiganti ng Diyos.”** 3LtMs, Ms 9, 1880, par. 37

**“‘Ang bawat isa sa inyo ay dapat matutong ingatan ang kanyang sariling katawan sa kabanalan at karangalan, hindi sa maruruming pita ng laman gaya ng mga Hentil na hindi nakakakilala sa Diyos.’ (1 Tesalonica 4:4–5).‘ At kung magkagayo'y mahahayag ang tampalasan, na papatayin ng Panginoong Jesus ng hininga ng kaniyang bibig, at sa pamamagitan ng pagkahayag ng kaniyang pagparito ay lilipulin; Siya, na ang kaniyang pagparito ay ayon sa paggawa ni Satanas na may buong kapangyarihan at mga tanda at mga kahangahangang kasinungalingan, At may buong daya ng kalikuan sa nangapapahamak; sapagka't hindi nila tinanggap ang pagibig sa katotohanan, upang sila'y mangaligtas. At dahil dito'y ipinadadala sa kanila ng Dios ang paggawa ng kamalian, upang magsipaniwala sila sa kasinungalingan: Upang mangahatulan silang lahat na hindi nagsisampalataya sa katotohanan, kundi nangalugod sa kalikuan.’ (2 Tesalonica 2:8–12).”** 3LtMs, Ms 9, 1880, par. 38

Huwebes, Hulyo 23

Pag-aasawa at Pagiging Walang Asawa

Basahin ang 1 Corinto 6:19–7:9. Paano nagbibigay-liwanag ang talatang ito kung paano maisasagawa ang utos na “umiwas kayo sa pakikiapid” (1 Corinto 6:18)?

“Malinaw na ipinaliwanag ni apostol Pablo ang magiging bunga ng pagtalikod sa isang buhay ng kadalisayan at kabanalan upang bumalik sa marurumi at makasalanang gawain ng paganismo. Isinulat niya: ‘ Huwag kayong padaya; i ang mga magnanakaw, ni ang mga masasakim, ni ang mga manglalasing, ni ang mga mapagtungayaw, ni ang mga manglulupig, ay hindi mangagmamana ng kaharian ng Dios.’ 1 Corinto 6:9-10 Mahigpit niyang pinayuhan sila na supilin at pamahalaan ang kanilang mabababang pagnanasa at masasamang pita. Itinanong niya, ‘O hindi baga ninyo nalalaman na ang inyong katawan ay templo ng Espiritu Santo na nasa inyo, na tinanggap ninyo sa Dios?’” AA 306.3

**“Bagama't si Pablo ay pinagkalooban ng mataas na kakayahang pangkaisipan, ipinakita ng kanyang buhay ang kapangyarihan ng isang higit na mahalagang karunungan. Ang karunungang ito ang nagbigay sa kanya ng malalim na pang-unawa, malasakit sa kapwa, at kakayahang maabot ang puso ng mga tao. Dahil dito, nagkaroon siya ng malapit na kaugnayan sa iba, nagising ang kanilang mas mabubuting katangian, at nahikayat silang magsikap para sa isang mas mataas at mas banal na pamumuhay.

Ang puso ni Pablo ay puspos ng taos-pusong pag-ibig para sa mga mananampalataya sa Corinto. Ninais niyang makita sa kanila ang isang tunay at panloob na kabanalan na magpapatatag sa kanila laban sa tukso. Alam niyang sa bawat hakbang ng kanilang paglalakbay bilang mga Kristiyano ay haharap sila sa pagsalungat ng ‘sinagoga ni Satanas’ at araw-araw silang makikipaglaban sa mga kapangyarihan ng kasamaan. Kailangan nilang magbantay laban sa palihim na paglapit ng kaaway, sugpuin ang pagbabalik ng dating masasamang ugali at likas na makasalanang hilig, at manatiling mapagbantay sa pamamagitan ng panalangin. Alam ni Pablo na ang mas mataas na antas ng karanasang Kristiyano ay maaabot lamang sa pamamagitan ng masidhing pananalangin at patuloy na pagbabantay. Kaya't sinikap niyang maitanim ang katotohanang ito sa kanilang isipan. Gayunman, alam din niya na sa pamamagitan ni Cristo na ipinako sa krus ay ipinagkakaloob sa kanila ang sapat na kapangyarihan upang mabago ang kanilang buhay at mapaglabanan ang bawat tukso ng kasamaan. Kung ang kanilang pananampalataya sa Diyos ang magiging kanilang baluti, at ang Kanyang Salita ang magiging kanilang sandata, tatanggap sila ng panloob na lakas na magbibigay sa kanila ng kakayahang mapagtagumpayan ang mga pagsalakay ng kaaway.”** AA 307.1

**“Ang mga mananampalataya sa Corinto ay nangangailangan ng mas malalim na karanasan sa mga bagay ng Diyos. Hindi pa nila lubos na nauunawaan kung ano ang kahulugan ng pagmasdan ang Kanyang kaluwalhatian at mabago mula sa isang antas ng pagkatao tungo sa higit pang pagkakahawig kay Cristo. Nasulyapan pa lamang nila ang mga unang sinag ng liwanag ng Kanyang kaluwalhatian, tulad ng bukang-liwayway na nagsisimula pa lamang sumikat. Ang hangarin ni Pablo para sa kanila ay mapuspos sila ng buong kapuspusan ng Diyos. Nais niyang patuloy nilang makilala ang Panginoon, na ang Kanyang pagdating ay tiyak gaya ng pagsikat ng umaga. Ninais niyang hindi sila tumigil sa kanilang paglago, kundi magpatuloy sa pagkatuto mula sa Kanya hanggang sa marating nila ang ganap na kaliwanagan ng isang lubos at matatag na pananampalataya sa ebanghelyo—katulad ng sikat ng araw sa katanghaliang-tapat na wala nang anumang anino o kadiliman.”** AA 307.2

Biyernes, Hulyo 24

Karagdagang Kaisipan

**“Bakit kaya napakarami ang nananatiling walang malasakit sa mga babalang ibinigay ng Diyos mula pa noong panahon ni Pedro hanggang sa kasalukuyan, kaya't sila ay nalilinlang at nahuhulog sa bitag ng kaaway? Sapagkat, ‘Nguni't may nagsilitaw din naman sa bayan na mga bulaang propeta, na gaya naman sa inyo'y magkakaroon ng mga bulaang guro, na mangagpapasok sa lihim ng mga makakapahamak na mga hiduwang pananampalataya, na itatatuwa pati ang Panginoon na bumili sa kanila, na mangagtataglay sa kanilang sarili ng madaling pagkapahamak.’ (2 Pedro 2:1).Walang ibang paraan na higit na malinaw na maitatatwa si Cristo kaysa sa pamamagitan ng marumi at mahalay na pamumuhay. Ang gayong mga gawa ng kalaswaan ang nagdadala ng poot ng Diyos sa mga anak ng pagsuway, lalo na kapag ginagawa ito ng mga taong nag-aangking mga tagasunod Niya. At sinabi pa ni Pedro, ‘At maraming magsisisunod sa kanilang mga gawang mahahalay; na dahil sa kanila ay pagsasalitaan ng masama ang daan ng katotohanan.’ (Talata 2). Ang tinutukoy dito ay hindi ang mga hayagang tumatanggi kay Cristo o nagsasabing wala silang pananampalataya sa Kanya. Ang tinutukoy ay ang mga taong nagpapahayag na sila'y naniniwala sa katotohanan, ngunit sa pamamagitan ng kanilang maruming pamumuhay at masamang pagkatao ay nagdadala ng kahihiyan sa gawain ng katotohanan, dahilan upang ito'y lapastanganin ng iba.‘ At sa kasakiman sa mga pakunwaring salita ay ipangangalakal kayo: na ang hatol nga sa kanila mula nang una ay hindi nagluluwat, at ang kanilang kapahamakan ay hindi nagugupiling.’ (Talata 3). Sinabi pa ni Pedro: ‘Datapuwa't ang mga ito, na gaya ng mga kinapal na walang bait, na ipinanganak na talagang mga hayop upang hulihin at lipulin, na nagsisialipusta sa mga bagay na hindi nila nalalaman ay walang pagsalang lilipulin sa kanila ring pagkalipol. Na nangagbabata ng masama na kabayaran ng gawang masama; palibhasa'y inaari nilang isang kaligayahan ang magpakalayaw kung araw, mga dungis at kapintasan, na nangagpapakalayaw sa kanilang mga daya, samantalang sila'y nangakikipagpiging sa inyo; Na may mga matang puspos ng pangangalunya, at hindi maaaring maglikat sa pagkakasala; na umaakit sa mga kaluluwang walang tiyaga; na may pusong sanay sa kasakiman; mga anak ng paglait,Na pagkaalis sa daang matuwid ay nangaligaw sila, palibhasa'y nagsisunod sa daan ni Balaam na anak ni Beor, na nagibig ng kabayaran ng gawang masama.’”** Talata 12-15 3LtMs, Ms 9, 1880, par. 40

“‘Ang mga ito'y mga bukal na walang tubig, mga ulap na tinatangay ng unos; na sa kanila'y itinaan ang kapusikitan ng kadiliman; Sapagka't, sa pananalita ng mga kapalaluan na walang kabuluhan— na ipinagmamalaki ang kanilang liwanag, kaalaman, at pag-ibig sa katotohanan—inaakit naman nila ang mga tao sa pamamagitan ng mga pita ng laman at ng mahalay na pamumuhay. Binibitag nila yaong mga bagong nakatakas pa lamang sa mga taong namumuhay sa kamalian.’” 3LtMs, Ms 9, 1880, par. 41

“Na pinangangakuan ng kalayaan, samantalang sila'y mga alipin ng kabulukan; sapagka't ang nadaig ninoman ay naging alipin din naman niyaon.’ (2 Pedro 2:19).” 3LtMs, Ms 9, 1880, par. 42

Kasalanan sa Iglesya